Unha frase como esa, fai entender que a Autoridade Palestina non ten relación ou responsabilidade algunha nos acontecementos e os “condena”, como si nunca estiveron involucrados nos feitos.

Con todo, a fidelidade histórica obriga a narrar en detalles os feitos na súa verdadeira magnitude e como se chegou a esta triste situación. Nesta oportunidade, si ten sentido contar a verdade e desenmascarar esta comedia de negociacións entre a ANP, árabes e europeos.

A detención de Saadat

A raíz do asasinato por parte de Israel de Abu Ali Mustafa, Secretario Xeral da Fronte Popular para a Liberación de Palestina FPLP, un grupo pertencente a esta organización política, asasinou o ministro de turismo israelí coñecido pola súa política de odio e expulsión dos palestinos. O que se fixo era, aplicar o mesmo criterio que Israel basea a súa política: ollo por ollo.

Israel culpou a Saadat de planificar devandito asasinato, onde solicitou á ANP a súa detención, aproveitando das negociacións secretas que Arafat tiña con Estados Unidos e Bretaña.

O sinalado é o que me contou Ahmad Saadat e se alguén ten como demostrar o contrario que o faga ver.

1.O xefe do aparello de informacións palestino, Tawfiq Tirawi, solicitou unha reunión rutineira con Ahmad Saadat para coordinar temas de actualidade.

2.Devandita reunión levouse a cabo nun Hotel en Ramala o día 15 de Xaneiro de 2002. en devandita reunión Saadat foi sorpresivamente detido onde se exhibiu unha orde asinada polo propio Arafat.

3.Saadat foi levado á o Mukataa (sé do goberno de Arafat) onde foi detido o a oficina do alto oficial Nasr Yusef, xefe dun dos aparellos de seguridade da ANP.

4.Días despois, Saadat foi trasladado á sé das denominadas Grupo Sete, garda persoal de Arafat, no mesmo edificio.

5.O Fiscal Nacional palestino Khaled Ao Kudra, determinou que non existen argumentos para deter a Saadat e ordenou a súa inmediata liberdade, dictámen que Arafat nunca acató.

6.O día 29 de marzo de 2002, as tropas israelís invadiron Ao Mukataa, confinando a Arafat na súa oficina.

7.Saadat foi trasladado á oficina de Arafat, onde permaneceu baixo arresto.

8.Como parte das negociacións entre Arafat e os israelís, a cambio de retirarse da o Mukataa, pedieron a entrega de Saadat, outros detidos e os asilados na Igrexa da Natividad en Belén.

9.As negociacións foron levadas a cabo por: Mahmud Abbas, actual presidente palestino, Muhammad Dahlan, Saeb Erikat, Yaser Abedrabbo, Muhammad Rashid, O Principe Abdulla de Arabia Saudita quen se atopaba na súa segunda casa en Washington, Amri Sharon e Tony Balir.

10.Por temor á reacción popular palestina, a ANP, aceptaron todas as condicións menos a entrega de Saadat. Israel rexeitou este acordo.

11. A ANP aceptou a esixencia sionista a través dunha proposición de Estados Unidos e Bretaña, onde Saadat e outros palestinos serán detidos en forma permanente no cárcere de Jericó baixo vixilancia de observadores destes países e así Israel retírase da o Mukataa. Este último acordo nunca se cumpriu xa que Israel mantivo confinado a Arafat na o Mukataa ata a súa morte.

12.Muhammad Dahlan, presentou o plan a Ahmad Saadat, o cal Saadat contestoulle que dito acordo carece de legalidad e a ANP non pode negociar temas xa resoltos pola Xustiza palestina e o único que cabe é a liberdade.

13.O primeiro de marzo de 2002, e nun vehículo da embaixada americana e con gardas norteamericanos e británicos, Saadat foi trasladado a Jericó nunha sección separada e baixo vixilancia británica e norteamericana.

14.Os avogados de Saadat recorreron á Corte Suprema palestina, onde o 3 de xullo de 2002, dictaminó a súa liberdade, resolución xudicial que nuevamente a ANP desacató.

15.Os británicos advertiron á ANP que non se libere a Saadat debido ao asinado entre eles e a ANP.

16.Tamén Saadat foi visitado polo Cónsul Xeral de Bretaña en Jerusalén para comunicarlle o mesmo.

17.Posteriormente, o presidente palestino Mahmud Abbas, argumentó que malia a ilegalidad da detención de Saadat, tenia dúas alternativas, a invasión e destrución da o Mukataaa ou aceptar o acordo da detención de Saadat. Segundo Abbas, neste sentido a negociación foi exitosa.

18.Saadat permaneceu en Jericó desde o primeiro de Marzo de 2002 baixo vixilancia británica e norteamericana ata a invasión coñecida por todos e coa absoluta e comprobada complicidade dos norteamericanos e británicos.

Preguntas que requieren respostas

As preguntas que sempre se reiteran e aínda non teñen respostas coherentes son:

¿Por que Arafat ordenou a detención de Saadat, mediante decreto asinado por el mesmo?, ¿é labor da ANP axudar ás forzas sionistas de ocupación para perseguir aos que resisten a ocupación militar estranxeira?.

¿Con que moral o Presidente da ANP Mahmud Abbas, “condena” a invasión a Jericó e o secuestro de Saadat, sendo que el mesmo negociou a súa detención e mantívoo preso por máis de 4 anos violando a súa propia legalidad?

¿Por que non cumpriu co dictame do Fiscal Nacional e o da Corte Suprema de Xustiza cando Abbas asumiu a presidencia?,

¿Abbas asperaba que Saadat permaneza detido toda a vida segundo o acordo que el mesmo negociou?

As únicas respostas coherentes neste tema que a hipocresía non ten límites.

Dr. Abdelhaq Alani é avogado de Ahmad Saadat en Londres